یادداشت هایی برای ائمه جمعه محترم
80 بازدید
موضوع: تبلیغ

یکی از بهترین ظرفیتها در حکومت دینی، وجود ائمه جمعه به عنوان نمایندگان ولی فقیه در شهرها و استانهاست که بحمدالله همواره شایسته ترین ها و افرادی اهل تقوا و فضیلت انتخاب شده و می شوند؛ ولی به هر حال امامان جمعه محترم قادرند از این ظرفیت عظیم بیشتر و بهتر استفاده کنند.
چند توصیه و راهکار:
1. ائمه جمعه محترم باید سال ها قبل از انتصاب، طراحی دقیقی برای رشد دینی جامعه داشته باشند.
2. سال ها قبل کادر مناسب ساخته باشند و راه های برون رفت از مشکلات مردم را جستجو و بررسی کرده باشند.

3. برای ارتقای دینی شهر طرح های کاربردی داشته باشند.

4. نهادها، اصناف و سازمانها را به آموزش احکام اسلامی توصیه و عموم مردم را به فراگیری احکام اسلامی تشویق کنند.

برای مثال ائمه جمعه با هماهنگی کارشناسان مذهبی جلسات هفتگی یا ماهانه برای بیان احکام با بازاریان و اصناف مختلف تشکیل دهند.

                          برای مدیران شهر و معاونان آنان جلسات احکام برگزار کنند.

                          از امامان جماعت مساجد بخواهد در مساجد به بیان احکام اهتمام داشته باشند.

                          حتی برای سردفتران دفاتر ازدواج جلسات احکام برگزار کنند.

                          از نمایشگاه های جذاب دینی و فقهی به صورت مادی و معنوی حمایت کنند.

5. تاسیس حوزه علمیه ویژه خواهران و براداران در شهر ها و مدیریت صحیح آن.

6. در انتخاب کادر و اطرافیان خود تقوا و ساده زیستی را ملاک قرار دهند و حتی المقدور از به کار گیری اقوام و آشنایان در دفتر اجتناب کنند یا به ضرورت  اکتفا کنند. این طور نباشد که انتخاب و انتصاب ها موجب حرف و حدیث در بین مردم شهر شود.
7. با حساسیت های مردم و آداب و رسوم ها آشنا باشند و آن را رصد کنند و به خوبی از حساسیت های اقوام و گروه ها و اقشار مختلف آگاهی داشته باشند.
8. در تعیین ائمه جمعه موقت تمام جوانب، به خصوص جایگاه علمی او در میان حوزویان و جایگاه  اجتماعی در میان مردم و نه فقط سیاسی را بسنجند.
9. با تمامی هیات ها و تشکل های مذهبی شهر ارتباط داشته باشند و نه فقط چند گروه مذهبی خاص.

برای مثال ائمه محترم جمعه هر هفته در مراسم یکی از هیات ها شرکت کنند و حداقل نیم ساعتی با جمع اعضا و مسوولان هیات گفت و گو کنند و در صورت امکان کمک مالی به آنان داشته باشند و جوایزی به منتخبانشان بدهند.

10. تنها به خط قرمزها در قطع روابط با افراد و نهادها اکتفا کنند و نه بیشتر و جاذبه ها را صد چندان کنند.
11. ارتباط مستقیم با مردم را از حالت تشریفاتی بیرون برند.
12. با تمام اقوام و گروه ها در سطح شهر مرتبط باشند ولی با ثروتمندان بیش از حد رفت و آمد نکنند.
13. در به کارگیری نیروهای مومن و معتقد دانشگاهی و حوزوی برای بهبود وضعیت اقتصادی و دینی شهر تلاش کنند.

برای مثال ائمه جمعه فراخوان داشته باشند و با توجه به استعلام و مشاوره و مصاحبه، بهترین دانشجویان و طلاب شهر خود را - حتی آنان که در خارج از شهر مشغول تحصیل یا کار هستند - برای همکاری دعوت کنند.
14. سعی کنند با مردم بدون واسطه مرتبط باشند.
15. از حضور تشریفاتی و نمادین در مجالس بپرهیزند و تلاششان حضور واقعی و مشکل گشا به ویژه در بین طبقه مستضعف باشد.
16. در تمام زمینه ها از مشاورین باتقوا و عاقل مدد بخواهند.
17. خود را متعلق به همه مردم بدانند و نگذارند عده ای بین آنان و مردم واسطه شوند. در صورتی که مشغله های آنان زیاد شد، عده ای را از طرف خود مامور سرکشی به مردم قرار دهند و از آنان دستگیری داشته باشند.
18. با زبان مردم و با مطالعه خطبه بخوانند.

19. در مسائل جزئی و سطحی دخالت نکنند؛ ولی به مسائل جزئی مردم اهمیت بدهند.

20. سعی کنند امین ترین، خوشنام ترین و کارآمدترین  افراد را به ارگان ها معرفی کنند.

21. حفاظت از دین مردم را سرلوحه کار خود قرار دهند.

22. از چند شغله شدن جداً پرهیز کنند و این منصب خطیر را با قوت مدیریت و اداره کنند.

23. پدری مهربان و معنوی برای شهر باشند.